Kompletne, interaktywne kompendium wiedzy o Karolu Wojtyle. Od aktora i poety, przez filozofa personalizmu, aż po papieża, który zmienił geopolityczną mapę świata i zdefiniował nową antropologię chrześcijańską. Poznaj głębię jego myśli i dziedzictwo.
Myśl Karola Wojtyły łączyła tomistyczną metafizykę z nowoczesną analizą świadomości. Nie była to teoria gabinetowa, lecz filozofia zrodzona z doświadczenia cierpienia i oporu wobec totalitaryzmów.
Wydane w 1969 r. magnum opus kardynała Wojtyły. Główna teza: "Poprzez czyn osoba się urzeczywistnia". Człowiek nie jest biernym elementem historii, ale poprzez świadome, wolne działanie konstytuuje swoje człowieczeństwo. Była to intelektualna odpowiedź na marksizm, który redukował jednostkę do trybika w maszynie dziejowej.
Antropologia FilozoficznaW książce "Miłość i odpowiedzialność" sformułował zasadę, że osoba jest bytem, którego nie można traktować jako środka do celu. Jedynym właściwym odniesieniem do osoby jest miłość. Uderzało to w utylitaryzm ("używanie" drugiego człowieka dla przyjemności) oraz w systemy totalitarne.
Etyka SpołecznaRewolucyjna seria 129 katechez. Jan Paweł II ukazał ludzkie ciało nie jako "więzienie duszy", lecz jako sakrament – widzialny znak niewidzialnej tajemnicy Boga. Ciało posiada "sens oblubieńczy": zdolność do wyrażania miłości, w której osoba staje się darem. To chrześcijańska odpowiedź na rewolucję seksualną.
Teologia MoralnaJan Paweł II odrzucił konflikt między wiarą a nauką. W encyklice Fides et Ratio (1998) pisał o "dwóch skrzydłach", na których duch ludzki unosi się ku prawdzie. Nie bał się trudnych tematów.
W 1992 roku, po pracach specjalnej komisji, papież oficjalnie uznał błąd inkwizycji, symbolicznie kończąc wielowiekowy konflikt Kościoła z astronomią. Podkreślił autonomię nauk przyrodniczych.
W przesłaniu do Papieskiej Akademii Nauk (1996) stwierdził, że ewolucja jest "czymś więcej niż hipotezą", jednocześnie broniąc godności ludzkiego embrionu w obliczu eksperymentów genetycznych.
Nauka może oczyścić religię z błędów i przesądów; religia może oczyścić naukę z idolatrii i fałszywych absolutów.
Karol Wojtyła był człowiekiem kultury. Jego poezja i dramaty nie są tylko dodatkiem do biografii, ale kluczem do zrozumienia jego wnętrza.
Dramat (1944-1950)
Głęboka analiza wewnętrznej walki Adama Chmielowskiego (św. Brata Alberta). Wojtyła widział w Chmielowskim swój własny dylemat: czy w obliczu cierpienia narodu można poświęcić się sztuce, czy trzeba wybrać radykalną służbę ubogim?
Dramat Poetycki (1960)
"Medytacja o sakramencie małżeństwa". Poprzez historie trzech par, Wojtyła (jako Andrzej Jawień) analizuje miłość, wierność, a także ból odrzucenia. Jubiler staje się tu figurą Opatrzności, która waży ludzkie losy.
Poemat (2003)
Testament poetycki napisany u schyłku życia. Mistyczna kontemplacja "Początku" (Stworzenia) i "Końca" (Sądu Ostatecznego Michała Anioła). Przejmujące proroctwo dotyczące konklawe, które miało nastąpić po jego śmierci.
Dewiza biskupia i papieska, oznaczająca "Cały Twój". Zaczerpnięta z traktatu św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, stała się fundamentem duchowości Wojtyły.
Jan Paweł II zawierzył swój pontyfikat Maryi w sposób całkowity. Wierzył, że to Ona ocaliła go podczas zamachu w 1981 roku. Jego mariologia nie była jednak sentymentalna – Maryja była dla niego wzorem wiary ("Pielgrzymująca w wierze") i pierwszą uczennicą Chrystusa.
Termin spopularyzowany przez papieża Polaka. Nie chodziło o "nową ewangelię", ale o głoszenie tej samej prawdy z "nowym zapałem, nowymi metodami i nowymi środkami wyrazu".
Od Wadowic, przez robotnicze dzielnice Krakowa, aż po Watykan.
Światowe Dni Młodzieży to jeden z największych fenomenów socjologicznych XX wieku. Jan Paweł II, wbrew doradcom, wierzył, że młodzi potrzebują wymagań i prawdy, a nie ułatwień. Spotkania te stały się "laboratorium wiary".
"Proboszcz Świata". 104 podróże zagraniczne. Papież stał się globtroterem Ewangelii, odwiedzając miejsca zapomniane i kraje, gdzie chrześcijanie byli mniejszością.
14 Encyklik, które ukształtowały współczesne nauczanie.
Ostatni etap życia papieża był być może najważniejszą encykliką – pisaną nie piórem, lecz bólem i świadectwem.
W świecie promującym sukces, witalność i wieczną młodość, Jan Paweł II, zmagając się publicznie z chorobą Parkinsona, przywrócił godność starości i słabości. W liście Salvifici Doloris pisał, że cierpienie zjednoczone z Krzyżem ma moc wyzwalania miłości. Jego nieme błogosławieństwo "Urbi et Orbi" w Wielkanoc 2005 roku wstrząsnęło światem bardziej niż tysiące słów.
"Pozwólcie mi odejść do domu Ojca."
Ostatnie słowaDuchowa inspiracja dla "Solidarności". Wizyta w 1979 r. uruchomiła proces, który doprowadził do Jesieni Ludów.
"Starsi bracia w wierze". Historyczna wizyta w Synagodze i pod Ścianą Płaczu. Potępienie antysemityzmu.
Wielki Jubileusz 2000: prośba o wybaczenie win synów Kościoła w historii (inkwizycja, wojny religijne).